Ελντοράντο τέλος - Τα κεφάλια μέσα!

Μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις σκοπεύουν να επανεξετάσουν τα σχέδια δραστηριοποίησης τους στα Βαλκάνια. Οι λόγοι που επικαλούνται επικεντρώνονται στις μέχρι τώρα επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, καθώς και στις κάθε άλλο παρά ευοίωνες προοπτικές ανάπτυξής της. Αυτό προκύπτει από στοιχεία των εν λόγω επιχειρήσεων που δημοσιεύθηκαν στην ελληνική εφημερίδα Ημερησία και τη βουλγαρική Dnevnik .

Πολλές από τις επενδυτικές πρωτοβουλίες έχουν ανασταλεί, μόνιμα ή προσωρινά, εν αναμονή ομαλοποίησης του οικονομικού κλίματος στα Βαλκάνια. Βασικοί ανασταλτικοί παράγοντες είναι η πτώση της τιμής των κρατικών νομισμάτων και των δυνατοτήτων του δανειοδοτικού συστήματος που εμποδίζουν την ανάπτυξη της αγοράς. Βασική προτεραιότητα των ελληνικών επιχειρήσεων, στην κρίσιμη αυτή περίοδο, είναι η διατήρηση της οικονομικής και παραγωγικής τους κατάστασης μέχρι τη βελτίωση των συνθηκών που επικρατούν, τονίζει η Ημερησία.
Σύμφωνα με τις ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη Βουλγαρία, στο διάστημα του τελευταίου τριμήνου η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει σημαντικά την λειτουργία της πραγματικής οικονομίας. Η Βιοχάλκο, ιδιοκτησία της οποίας είναι οι επιχειρήσεις Stomana Industry, Sigma και τα εργοστάσια Stilmet και Sofia med , ανακοίνωσε το Νοέμβριο ότι θα σταματήσει τη λειτουργία μέρους των παραγωγικών της μονάδων. Οι λόγοι που επικαλέστηκε ήταν η μείωση της ζήτησης από την ευρωπαϊκή αγορά, η πτώση των τιμών των προϊόντων της σε παγκόσμιο επίπεδο και η άνοδος της τιμής του φυσικού αερίου, που από τις αρχές Οκτωβρίου αυξήθηκε απότομα κατά 23.89%. όπως ανακοίνωσε ο διευθυντής της επιχείρησης για τη Βουλγαρία, η Βιοχάλκο έχει διακόψει μέρος των παραγωγικών της δραστηριοτήτων, λόγω έλλειψης παραγγελιών, ενώ μέχρι τα τέλη του έτους αναμένεται να απολυθούν τουλάχιστον 300 εργαζόμενοι. Αποφασίστηκε να διακοπούν όλες οι παράπλευρες δραστηριότητές της, οι οποίες θα μπορούσαν να προκαλέσουν προβλήματα στην βασική παραγωγή, ενώ ορισμένες απ’ αυτές αποφασίστηκε να ανατεθούν σε τρίτους.Διαφορετική είναι η κατάσταση σε ό,τι αφορά στην επιχείρηση Zlatna Panega Tsiment, ιδιοκτήτρια της οποίας είναι η ελληνική τσιμεντοβιομηχανία ΤΙΤΑΝ. Σύμφωνα με την εφημερίδα Ημερησία, η ΤΙΤΑΝ μπόρεσε να εξασφαλίσει δάνεια από την Παγκόσμια Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και να χρηματοδοτήσει την κατασκευή νέου εργοστασίου στην Αλβανία, το οποίο αναμένεται να λειτουργήσει στα τέλη του 2009 και να παράγει 1.5 εκ. τόνους ετησίως. Σύμφωνα με τον κ Αλεξάντερ Τσακμάκοφ, διευθυντή της Zlatna Panega Τsiment”, η κρίση δεν έχει επηρεάσει ακόμα την επιχείρηση. Η δραστηριότητά μας, τόνισε ο κ. Τσακμάκοφ, είναι άμεσα εξαρτημένη από τις οικοδομικές εργασίες, η πτώση των οποίων θα μας δημιουργήσει προβλήματα, κατά πάσα πιθανότητα, στα τέλη του 2009. για την ώρα έχουν μπλοκάρει οι οικοδομικές δραστηριότητες, κυρίως στην κατασκευή κατοικιών και ξενοδοχειακών μονάδων, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, αναμένεται η πραγματοποίηση μεγάλων έργων υποδομής. Το κράτος δεν πρέπει να αναμιχθεί στη βιομηχανία, αλλά να εξασφαλίσει τα απαραίτητα ποσά για τη χρηματοδότηση των σχεδίων αυτών, μετά το πάγωμα των ευρωπαϊκών κονδυλίων.
Ορισμένα από τα έργα αυτά είναι η κατασκευής της 2ης γέφυρας στο Δούναβη, το ατομικό εργοστάσιο «Μπέλενε» και η κατασκευή του εθνικού οδικού δικτύου. Σύμφωνα με το κ. Τσακμάκοφ, η επιχείρηση δεν θα αντιμετωπίσει σημαντικά προβλήματα στο διάστημα του 2009. Όπως τόνισε, η κατάσταση θα παραμείνει ίδια με αυτή του 2008, οπότε η παραγωγή της ανέβηκε κατά 18%. Οι επενδύσεις, μεταξύ των οποίων και μια επένδυση ύψους 200 εκ €, αλλά και μέρος των επισκευών ή βελτιώσεων έχουν μειωθεί στο ελάχιστο. Σύμφωνα με τους ειδικούς της ΤΙΤΑΝ, το έτος 2010 θα είναι καθοριστικό για την επιχείρηση και την ανάπτυξή της.
Η ΤΙΤΑΝ αγόρασε το 2004, για το ποσό των 56.8 εκ €, την επιχείρηση Zlatna Panega Τsiment από τη γερμανική «Χάιντελμπεργ Τσιμέντ» και υποχρεώθηκε, από την Επιτροπή προστασίας του ανταγωνισμού να πουλήσει τις μετοχές της στην τσιμεντοβιομηχανία Πλέβεν τσιμέντ.
Οι μεγάλες εμπορικές αλυσίδες συνεχίζουν την εξάπλωσή τους. Παρά την οικονομική κρίση, η επιχείρηση ΦΟΥΡΛΗΣ, η οποία έχει στην ιδιοκτησία της τα δικαιώματα της ΙΚΕΑ, συνεχίζει τις εργασίες κατασκευής του κτηρίου της αντιπροσωπίας της στη Βουλγαρία. Η επιχείρηση προβλέπει την έναρξη της λειτουργίας του στις αρχές του 2010, οπότε αναμένεται και η ανάκαμψη της οικονομίας. Η ΙΚΕΑ σχεδιάζει την κατασκευή νέου καταστήματος στην Κρήτη και τρίτου στην Αθήνα, αλλά όχι πριν το τέλος του 2011. Η ΦΟΥΡΛΗΣ έχει την αθλητική αλυσίδα «Ιντερσπορτ» και τα δικαιώματα, στη Βουλγαρία, των αντιπροσωπιών των Samsung, General Electric, Liebher και Körting.
Η ελληνική αλυσίδα καταστημάτων παιδικών ειδών «Τζάμπο» ανακοίνωσε ότι θα επανεξετάσει την επενδυτική της πολιτική στη Βουλγαρία για το 2009, αλλά και ότι δεν προβλέπει σημαντικές αλλαγές. Για την ώρα η «Τζάμπο» διαθέτει 44 καταστήματα, από τα οποία τα 41 στην Ελλάδα και τα υπόλοιπα 3 σε Κύπρο και Βουλγαρία.
Η επιχείρηση καλλυντικών και αρωμάτων «Σαράντης» ανακοίνωσε, ότι λόγω της μειωμένης ζήτησης, έχουν μειωθεί οι δυνατότητες ανάπτυξης της στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Αντίθετα, το βουλγαρικό τμήμα της ανακοινώνει αύξηση των τιμών των προϊόντων της επιχείρησης από τις αρχές του 2009. Η επιχείρηση «Σαράντης» δραστηριοποιείται επίσης στη Σερβία, Βουλγαρία, Σκόπια, Ρουμανία, Πολωνία, Τσεχία και Ουγγαρία.

Εδω Στουτγάρδη

Γράφει ο Γιάννης Δημητριάδης

Ο ταλαντούχος Κωνσταντίνος Καλογερόπουλος
Ένα κολακευτικό ρεπορτάζ για τον ταλαντούχο έλληνα μουσικό και μαέστρο Κωνσταντίνο Καλογερόπουλο δημοσίευσε η γερμανική εφημερίδα Stuttgarter Zeitung, με τον τίτλο «Ένα νέο ταλέντο στη θέση του διευθυντή» και τον υπότιτλο «Ο Κωνσταντίνος Καλογερόπουλος διευθύνει τη χορωδία του Malmsheim». Στο δημοσίευμα αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι ο 25χρονος Έλληνας, ο οποίος από τις αρχές Ιανουαρίου διευθύνει τη χορωδία του Malmsheim, είναι εξαιρετικά ταλαντούχος και με πολύ μεγάλο ζήλο για τη δουλειά του. Για το επόμενο έτος ο Καλογερόπουλος έχει φιλόδοξα σχέδια για τα 80 μέλη της χορωδίας, που ανέλαβε μετά την παραίτηση του προκατόχου του, ο οποίος κατείχε τη θέση επί 33 συναπτά έτη. Ο Κωνσταντίνος Καλογερόπουλος γεννήθηκε στη Στουτγάρδη, όπου σπούδασε Μουσικολογία και Μουσική Θεωρία στην Ανώτατη Μουσική Σχολή της πόλης. Συνέχισε τις σπουδές του στη σύνθεση και στο πιάνο στη Μαδρίτη. Πέρα από τις προσπάθειές του για την απόκτηση μάστερ στη μουσική, ο Καλογερόπουλος γράφει μουσική για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο.

Βάκχες με αφετηρία την Στουτγάρδη
Μετά την επιτυχημένη περιοδεία τους σε δεκαοκτώ πολιτείες των ΗΠΑ, οι «Βάκχες» του Ευριπίδη, από το θεατρικό σχήμα Λεωνίδα Λοιζίδη, θα ταξιδέψουν σε χώρες της Ευρώπης. Η περιοδεία στην Αμερική, υπό την αιγίδα των ελληνικών υπουργείων Εξωτερικών, Τουριστικής Ανάπτυξης, Μεταφορών και Επικοινωνιών, Πολιτισμού, του δήμου Αθηναίων, του υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας και της UNESCO, πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού και του Οργανισμού «Παιδεία». Η παράσταση έτυχε θερμής υποδοχής από το κοινό και τον τύπο, αποσπώντας πολλαπλές τιμητικές διακρίσεις. Πρώτος σταθμός της περιοδείας στην Ευρώπη, ήταν η Στουτγάρδη, όπου η παράσταση ανέβηκε στις 23 Ιανουαρίου, με πρωτοβουλία της Ένωσης Ελλήνων Επιστημόνων Βάδης-Βυρτεμβέργης και της Ελληνικής κοινότητας της πόλης. Το έργο παρουσιάζεται στα ελληνικά, με γερμανικούς υπέρτιτλους για τους γερμανούς θεατές.

Ο Πόντος ανάμεσα στο χθες και το αύριο στο Leonberg
Η Ομοσπονδία Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων στην Ευρώπη διοργάνωσε στην πόλη του Leonberg σεμινάριο ιστορίας με θέμα «Ο Πόντος ανάμεσα στο χθες και το αύριο» που εισηγήθηκε η κυρία Παρίσατι Παπαδοπούλου-Συμεωνίδου. Η διοργάνωση του σεμιναρίου έγινε σε συνεργασία με τον τοπικό σύλλογο Ποντίων Leonberg «Παναγία Σουμελά». Σε μια ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα η γνωστή συγγραφέας αναφέρθηκε στη διεκδίκηση του μέλλοντος με γνώμονα και οδηγό την ιστορική πορεία του Ποντιακού Ελληνισμού. Σκοπός των ετήσιων σεμιναρίων που διεξάγει με επιτυχία η Ομοσπονδία Ποντίων είναι η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση ιδιαίτερα της νέα γενιάς, η επικοινωνία, η ανταλλαγή απόψεων και οι εποικοδομητικές συζητήσεις που πλαισιώνουν κάθε εκδήλωση. Η πρόεδρος της ΟΣΕΠΕ κ. Δήμητρα Παπαδοπούλου τόνισε στο χαιρετισμό της ότι είναι εξαιρετικά σημαντική η διοργάνωση ημερίδων με ιστορικό περιεχόμενο που έχουν ως στόχο τη διάδοση της ιστορικής αλήθειας. Το σεμινάριο τίμησαν με την παρουσία τους ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας στη Στουτγάρδη κ. Ξενιτέλλης, και ο πρόξενος κ. Αντωνάτος, οι σύμβουλοι Α’ Βάθμιας και Β΄ Βάθμιας εκπαίδευσης στη Στουτγάρδη, ο επίτιμος πρόεδρος της ΟΣΕΠΕ κ. Γαλανίδης και ο χορηγός της ομοσπονδίας κ. Ταγκαλίδης. Η επόμενη εκδήλωση της ΟΣΕΠΕ, η Πανευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας, θα γίνει στις 21-22 Μαρτίου 2009, ενώ ο επιτυχημένος θεσμός του Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών Νεολαίας θα ενώσει και πάλι όλο τον Ελληνισμό στις 23 Μαΐου 2009.
Διάκριση στην ελληνίδα δημοσιογράφο Άννα Κοκτσίδου
Στην Ελληνίδα δημοσιογράφο Αννα Κοκτσίδου - που εργάζεται ως συντάκτης της δημόσιας "Νοτιοδυτικής Ραδιοφωνίας" της Γερμανίας με έδρα τη Στουτγάρδη - για την έρευνά της ως προς τη μετανάστευση στην Ελλάδα, απονεμήθηκε το γνωστό βραβείο δημοσιογραφίας για την Κεντροανατολική Ευρώπη. Το ετήσιο βραβείο, το οποίο απονέμεται εδώ και πέντε χρόνια από το Αυστριακό Πρακτορείο Ειδήσεων ΑΡΑ και συνοδεύεται από ποσό 5.000 ευρώ, επιδόθηκε στην τιμώμενη με αυτό Ελληνίδα δημοσιογράφο, στη διάρκεια ειδικής εκδήλωσης στο Μέγαρο της Τράπεζας της Αυστρίας, παρουσία παραγόντων της δημόσιας ζωής και πολλών κορυφαίων εκπροσώπων Μέσων Ενημέρωσης από την Αυστρία και τις γειτονικές χώρες. Για την προσωπικότητα της Αννας Κοκτσίδου και την εργασία της με θέμα "Οι νέοι ξένοι-Η Ελλάδα και οι μετανάστες της" - που απέσπασε τελικά το βραβείο από τις συνολικά 70 υποψηφιότητες που είχαν υποβληθεί φέτος - μίλησαν ο αρχισυντάκτης του Αυστριακού Πρακτορείου Ειδήσεων και ο επικεφαλής του τμήματος εξωτερικής πολιτικής. Στην εργασία-έρευνα της Ελληνίδας δημοσιογράφου, που μεταδόθηκε στη σειρά των εκπομπών της Γερμανικής Ραδιοφωνίας "Πρόσωπα της Ευρώπης" τον περασμένο Ιούνιο, γίνεται ανάγλυφη παρουσίαση της κατάστασης των μεταναστών στην Ελλάδα, η οποία, όπως τονίσθηκε από τους ομιλητές, έχει ιδιάζουσα θέση ως εξωτερικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποτελεί, εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια, χώρα μετανάστευσης. Η ίδια, στα εννιά της χρόνια βρέθηκε από τη γενέτειρά της τη Θεσσαλονίκη, στη Στουτγάρδη, όπου εργαζόταν ήδη ως Έλληνας μετανάστης ο πατέρας της.

Οι Βόρειοι και οι Νότιοι της Ε.Ε.

Σημαντικές ανισότητες σε επίπεδο ποιότητας ζωής καταγράφει έρευνα ευρωπαϊκού ιδρύματος

Διχοτομημένη μεταξύ παλαιών και νέων, ανάμεσα σε βορρά και νότο είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο διαχωρισμός αυτός αφορά το επίπεδο ποιότητας ζωής, μέσα από έρευνα που πραγματοποίησε το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα για τη Βελτίωση των Συνθηκών Διαβίωσης και Εργασίας (Eurofound).
Αποκαλύπτονται σημαντικές ανισότητες μεταξύ των παλαιών και των νέων κρατών μελών, αλλά και χωρών της βόρειας και νότιας Ευρώπης. Η αγοραστική δύναμη στα νέα κράτη μέλη και στις υποψήφιες χώρες (μόλις 55%) είναι πολύ κατώτερη του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Η αναλογία των ατόμων που είναι μερικές φορές αναγκασμένα να στερούνται ουσιώδη αγαθά (π.χ. επαρκή θέρμανση, καινούργια ρούχα και ετήσια άδεια) είναι πολύ μεγαλύτερη σε αυτά τα κράτη απ' ό,τι στην υπόλοιπη Ένωση. Οι ανισότητες αυτές αντικατοπτρίζονται, επίσης, στις συνθήκες στέγασης. Οι κάτοικοι των νέων μελών της Ένωσης κατοικούν, εν γένει, σε ιδιόκτητα σπίτια (έναντι του 40% στις παλαιότερες χώρες). Αυτά, όμως, βρίσκονται συνήθως σε χειρότερη κατάσταση. Έτσι, το 42% των Ρουμάνων αντιμετωπίζει προβλήματα που σχετίζονται με την παλαιότητα των κατοικιών, έναντι μόλις 9% των Φιλανδών. Σε ό,τι αφορά την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, η έρευνα αποκαλύπτει ελλείψεις ιατρικού εξοπλισμού, κυρίως στις χώρες της νότιας Ευρώπης (με εξαίρεση την Ισπανία) και στις αγροτικές περιοχές. Οι μισοί σχεδόν από τους φτωχότερους κατοίκους των νέων χωρών της Ένωσης δυσκολεύονται να πληρώσουν μια επίσκεψη στο γιατρό, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στη δυτική Ευρώπη είναι 31%. Τα προβλήματα αυτά έχουν οξυνθεί λόγω της συνεχιζόμενης γήρανσης του ευρωπαϊκού πληθυσμού. Στα νέα κράτη της Ένωσης, καθώς και στην Ιταλία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα, ο βαθμός ικανοποίησης από τις συνθήκες ζωής είναι χαμηλότερος, ενώ οι κάτοικοι των σκανδιναβικών χωρών βρίσκονται στο ψηλότερο βιοτικό επίπεδο. Από την άλλη πλευρά, πολλοί είναι οι κάτοικοι των νέων κρατών μελών που δηλώνουν αισιόδοξοι, σε αντίθεση με τους Γάλλους, τους Ιταλούς, τους Πορτογάλους, τους Ούγγρους και τους Βούλγαρους. Συνολικά, το ποσοστό των αισιόδοξων μειώθηκε από 64% κατά την έρευνα του 2003 σε 55% σήμερα. Η απαισιοδοξία αντικατοπτρίζει την άνοδο της ανέχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Η φτώχεια απειλεί το 16% του πληθυσμού, ένας στους πέντε Ευρωπαίους ζει υπό ανθυγιεινές συνθήκες, ένας στους δέκα ζει σε νοικοκυριό όπου κανένας δεν εργάζεται, ενώ το ποσοστό των παιδιών που εγκαταλείπουν το σχολείο ξεπερνά το 15%. Κανονισμοί για τους αιτητές ασύλου Όσοι ζητούν άσυλο θα κρατούνται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις Δεκάδες χιλιάδες άτομα, πολλά από τα οποία έχουν ήδη υποστεί κακή μεταχείριση, καταφεύγουν κάθε χρόνο σε κράτη της Ένωσης για να γλυτώσουν από τη δίωξη στη χώρα τους λόγω της εθνοτικής τους καταγωγής, των θρησκευτικών και πολιτικών τους πεποιθήσεων ή ακόμη επειδή ανήκουν σε συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, τα άτομα αυτά πρέπει να προστατεύονται, ακόμη κι αν εισέρχονται παράνομα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 2003, η Ένωση θέσπισε κανονισμούς για τη μεταχείριση των ατόμων που ζητούν άσυλο, η νομοθεσία όμως, αφήνει σημαντικά περιθώρια διακριτικής ευχέρειας στα κράτη μέλη, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται σημαντικές διαφορές. Η Κομισιόν πρότεινε την αναθεώρηση αυτών των κανόνων με στόχο τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των αιτούντων άσυλο και την ομοιόμορφη μεταχείρισή τους σε όλες τις χώρες, όταν π.χ. αποτελούν απειλή για την τήρηση του νόμου και της τάξης. Τα ασυνόδευτα παιδιά δεν θα μπορούν να κρατούνται και τα συνοδευόμενα παιδιά, μόνο αν η κράτηση είναι προς το συμφέρον τους. Οι κυβερνήσεις θα πρέπει επίσης, να καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να εξασφαλίζουν στους αιτούντες άσυλο, αξιοπρεπή στέγη, διατροφή και ένδυση καθώς και πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και την απασχόληση. Στα άτομα με ειδικές ανάγκες, όπως για παράδειγμα στα θύματα βασανιστηρίων, θα πρέπει να παρέχεται νομική και ιατρική βοήθεια. Με δύο άλλες προτάσεις επιδιώκεται να διευκολυνθούν χώρες όπως η Ελλάδα, η οποία αποτελεί σημαντικό σημείο εισόδου λαθρομεταναστών, καθώς και να βελτιωθεί η πρόσβαση των εθνικών αρχών σε δεδομένα μέσω των οποίων θα ταυτοποιούνται οι πρόσφυγες και θα αποφεύγονται οι πολλαπλές αιτήσεις χορήγησης ασύλου ή οι πρακτικές αναζήτησης του ευνοϊκότερου κράτους υποδοχής από τους αιτούντες άσυλο. Μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2008, υποβλήθηκαν στα κράτη-μέλη της Ένωσης σχεδόν 104 χιλιάδες αιτήσεις για χορήγηση ασύλου, κυρίως από Ιρακινούς πολίτες.

Οι 100 μεγαλύτερες απάτες με ευρωπαϊκά κονδύλια

Ιταλία, Ισπανία, Δανία, ευρωβουλευτές, Φιλανδοί και Βρετανοί στα μεγάλα κόλπα

Έναν κατάλογο με τις 100 "καλύτερες" περιπτώσεις απατών με χρήματα των κοινοτικών ταμείων δημοσιεύει ένα βρετανικό, ευρωσκεπτικιστικό Think Tank, το Open Europe.
Η ανακοίνωση, έγινε με αφορμή τη δημοσίευση της ετήσιας έκθεσης του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΕΕΣ), σχετικά με τους λογαριασμούς της ΕΕ για το 2007.
Συγκεκριμένα, στη λίστα με τις "καλύτερες απάτες" που δημοσίευσε το Open Europe, είναι η περίπτωση της, επιδοτούμενης από την ΕΕ, σχολής ιππασίας στο Σιρίβελ της Ισπανίας, που ίδρυσε ο πρώην δήμαρχος της πόλης, Ραμόν Ρομέρα. Ο "Έβδομος Ουρανός", όπως είχε ονομάσει τη σχολή ο κ. Ρομέρα, αποδείχτηκε ότι λειτουργούσε ως οίκος ανοχής. Ο κ. Ρομέρα δικαιολογήθηκε λέγοντας ότι νοίκιασε τη σχολή μαζί με τα άλογα "σε κάποιον ο οποίος, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα έκανε τη σχολή οίκο ανοχής!".
Ένα άλλο, "καλό" παράδειγμα εξαπάτησης σε βάρος των ευρωπαϊκών ταμείων, σύμφωνα με το Open Europe, είναι η καλλιέργεια πιστοποιημένων βιολογικών ελαιών και παραγωγής βιολογικού ελαιόλαδου στην Πούλια της Ιταλίας, δίπλα σε μια χωματερή ύψους δέκα μέτρων. Οι αγρότες - ιδιoκτήτες της βιολογικής καλλιέργειας που έφτιαχναν πλαστά πιστοποιητικά ποιότητας για το ελαιόλαδο, συνελήφθησαν από τις τοπικές αρχές με την κατηγορία απάτης κατά συρροή και έκθεσης σε κίνδυνο της δημόσιας υγείας.
Επίσης, η λεγόμενη "αποζημίωση της Παρασκευής", ύψους 200 ευρώ ανά ευρωβουλευτή, για την πέμπτη ημέρα των συνόδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, βρίσκεται στη λίστα με τις "καλύτερες απάτες". Παρόλο που η Ολομέλεια τις ευρωβουλής, τα τελευταία επτά χρόνια, δεν συνεδριάζει τις Παρασκευές στο Στρασβούργο, σύμφωνα με στοιχεία του Open Europe, περίπου 60 ευρωβουλευτές δηλώνουν παρουσία, προκειμένου να λάβουν την αποζημίωση των 200 ευρώ. Το συνολικό ετήσιο κόστος, αυτής της τακτικής, ανέρχεται σε 820.000 ευρώ για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σημειώνει το Open Europe.
Σε ό,τι αφορά, εξάλλου, τις περιπτώσεις "σπατάλης" του κοινοτικού χρήματος, το Open Εurope αναφέρει, ως παράδειγμα, ορισμένα προγράμματα που επιδότησε η ΕΕ. Μεταξύ άλλων, αναφέρεται η εκπαίδευση κοριτσιών για τηλεοπτικά σόου στη Νάπολη της Ιταλίας (1,2 εκατ. ευρώ από την ΕΕ), τα μαθήματα κινηματογράφου στην Ιταλία (συνολικού προϋπολογισμού 9 εκατ. ευρώ) με μόλις 12 μαθητές, η αποτυχημένη συντήρηση ενός πάρκου με κροκόδειλους στη Δανία (940.000 ευρώ από την ΕΕ), η ανάδειξη ταλέντων ταγκό στη Φινλανδία (100.000 από την ΕΕ), η βράβευση της καλύτερης τουαλέτας στη Μ. Βρετανία και πολλά άλλα.
Το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, πάντως, διατύπωσε ευνοϊκή γνώμη για τους κοινοτικούς λογαριασμούς του 2007, εκφράζοντας ωστόσο, κάποιες επιφυλάξεις για τις δαπάνες στους τομείς της γεωργίας και της περιφερειακής ανάπτυξης, οι οποίες αντιστοιχούν στο 80% των συνολικών δαπανών.

Γεώργιος Χατζημαρκάκης

Ένας εκ των ισχυρότερων Γερμανών στις Βρυξέλλες

Του Γιάννη Δημητριάδη

Γεννήθηκε το 1966 στο Ντούισμπουργκ της Γερμανίας. Εκλέχθηκε το 2004 βουλευτής των FDP (ELDR) Φιλελευθέρων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Ο Πρόεδρος του DHW (Γερμανο-Ελληνικού Επιχειρηματικού Συνδέσμου) και Ευρωβουλευτής των Γερμανών Φιλελευθέρων Γιώργος Χατζημαρκάκης εξελέγη ένας εκ των ισχυρότερων Γερμανών στις Βρυξέλλες.
Το περιοδικό „Impulse“ ένα από τα τρία μεγαλύτερα οικονομικά περιοδικά της Γερμανίας είχε καλέσει 55 γραφείο λόμπυ των Βρυξελλών να απαντήσουν στην ερώτηση, ποιός κατά την άποψή τους είναι αυτός που έχει τις καλλίτερες προσβάσεις και επαφές στις Βρυξέλλες. Μεταξύ των ερωτηθέντων συμπεριλαμβάνονταν σύνδεσμοι, αντιπροσωπείες μεγάλων εταιρειών, δικηγορικά γραφεία και γραφεία δημοσίων σχέσεων. Σύμφωνα με το δημοσίευμα του περιοδικού αυτοί κατέταξαν τον ελληνικής καταγωγής Ευρωβουλευτή των γερμανών Φιλελευθέρων (FDP) Γιώργο Χατζημαρκάκη σαν «πολιτικό με χάρισμα» στην 23η θέση των συνολικά 25 εκλεγμένων. Έτσι ο Χατζημαρκάκης είναι ο μόνος Ευρωβουλευτής από την περιοχή του Σααρ και του FDP που κατάφερε να κερδίσει μία από τις 25 πολυπόθητες θέσεις. «Χαίρομαι ιδιαίτερα με το αποτέλεσμα αυτό διότι καταδεικνύει ότι μέσα σε μόλις δυόμιση χρόνια επέτυχα να διαδραματίσω σημαντικό ρόλο στα πολιτικά δρώμενα των Βρυξελλών» τόνισε ο Χατζημαρκάκης ο οποίος ας σημειωθεί και για άλλη μία φορά είναι ο μόνος εκ των συμμετεχόντων στην λίστα Ευρωβουλευτών που διανύει την πρώτη του θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο.
Ο Γιώργος Χατζημαρκάκης κατέχει την θέση του Προέδρου του Γερμανο-Ελληνικού Επιχειρηματικού Συνδέσμου (DHW) από το 2004 και διατηρεί άριστες σχέσεις με όλους τους Έλληνες και Κύπριους Ευρωβουλευτές όσο και με τους Επιτρόπους της Ε.Ε. Σταύρο Δήμα και Μάρκο Κυπριανού.

"Η καρδιά μου είναι γεμάτη Κρήτη" θα πεί σε συνέντευξη στον Ηρακλή Γαλανάκη σε εφημερίδα της Κρήτης.
«Όποιος αγαπά τον τόπο του μπορεί να βρει τρόπους να τον βοηθήσει. Είμαι Γερμανός ευρωβουλευτής μα η καρδιά μου είναι γεμάτη Κρήτη, γι' αυτό θα είμαι πάντα δίπλα της..», είπε ο νεαρός ευρωβουλευτής. Γερμανός από τη μητέρα, Κρητικός και Έλληνας από τον Ιεραπετρίτη πατέρα που είχε μεταναστεύσει στη Γερμανία, εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με το Φιλελεύθερο-Δημοκρατικό κόμμα της Γερμανίας στις τελευταίες ευρωεκλογές. Με το μεσογειακό και δυναμικό του ταμπεραμέντο και την γερμανική οργανωτική ικανότητα που φαίνεται ότι διαθέτει, ο κ. Χατζημαρκάκης δεν άργησε να αποδείξει ότι είναι άνθρωπος των έργων, και απ' ότι μας είπε δεν θα παύσει να μας εκπλήττει.
Ποιο πλούσιος γίνεται ο τόπος που αγαπιέται από ανθρώπους όπως ο κ. Χατζημαρκάκης. Η Κρήτη και ιδιαίτερα το Λασίθι θα πρέπει να νοιώθουν περήφανοι και τυχεροί. Κι εμείς νοιώσαμε ευτυχείς και ακόμη πιο αισιόδοξοι για τον τόπο μας γνωρίζοντας κι ακούοντάς τον. Γι' αυτό θελήσαμε να το μοιραστούμε μαζί σας αυτή την περίοδο των εορτών της προσφοράς και της μοιρασιάς.
Τελευταία στην 3η Εθνική Σύνοδο Κορυφής της Γερμανικής κυβέρνησης με τους μετανάστες που διαβιούν στη χώρα στο πλαίσιο του σχεδίου ολοκλήρωσης που έχει υιοθετήσει η Γερμανία για την ένταξη των μεταναστών, συμμετείχε και ο ευρωβουλευτής.
Αυτό το πρότυπο ενός εθνικού σχεδίου ολοκλήρωσης είναι μια κοινή εργασία της Γερμανικής κυβέρνησης, των κρατιδίων και των δήμων καθώς επίσης και των αντιπροσώπων των μεταναστών, των επιχειρήσεων και των οργανώσεων πολιτών, της οικονομίας, του αθλητισμού, του πολιτισμού και των μέσων και είναι μοναδικό με αυτόν τον τρόπο που υλοποιείται για την Ευρώπη.
Στη διάρκεια της Συνόδου ο κ. Χατζημαρκάκης είχε συνάντηση με την Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, κατά την οποία την ενημέρωσε για τις δράσεις του Γερμανοελληνικού Επιχειρηματικού Συνδέσμου και τις πρωτοβουλίες που αναπτύσσει.
«Αυτό το εθνικό σχέδιο ολοκλήρωσης είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Έχει έναν πρότυπο χαρακτήρα για όλα τα κράτη μέλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση», δήλωσε κατά τη σύνοδο κορυφής ο ευρωβουλευτής.
Ο Πρόεδρος του DHW υπογράμμισε τις δράσεις που αναπτύσσονται και αναφέρθηκε ειδικά στο πρόγραμμα «νέο ξεκίνημα» το οποίο δημιούργησε 106 θέσεις κατάρτισης για τους μαθητευόμενους έλληνες επιχειρηματίες της Γερμανίας που υποστηρίχθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα ομοσπονδιακά κεφάλαια στα πλαίσια της πρωτοβουλίας υποστήριξης εργασίας μέσα σε 28 μήνες με τις Γερμανοελληνικές επιχειρήσεις.
«Το «νέο ξεκίνημα» μας είναι ένα καλό παράδειγμα των αχρησιμοποίητων δυνατοτήτων της γερμανικής κοινωνίας, όχι μόνο στα πλαίσια της κοινωνικής ολοκλήρωσης, αλλά και της οικονομικής ανάπτυξης. Πέρα από την πρώτη εφαρμογή, εξετάζουμε αυτή τη στιγμή την επέκταση της πρωτοβουλίας μας και για τα υπόλοιπα ομοσπονδιακά κράτη της Γερμανίας», δήλωσε ο κ. Χατζημαρκάκης.

Η γενιά των 700 ευρώ και η κρίση των 25 ετών

"Ψωνίζοντας" ένα στυλ ζωής

Όλοι έχουμε ακούσει για την κρίση στην ηλικία των 25 ετών και για τάσεις όπως π.χ. ενήλικες που μένουν ακόμα με τους γονείς τους, που γίνονται μόνιμοι φοιτητές, που χάνουν κάποιο πανεπιστημιακό χρόνο, που δοκιμάζουν διαφορετικές δουλειές, συντρόφους και διαμερίσματα και που γενικά δεν καταφέρνουν να ωριμάσουν και να προσαρμοστούν με το παραδοσιακό σχήμα, καριέρα-σπίτι-γάμος-παιδιά. Ακόμα, και αν παντρευτούν, είναι συνήθως ένας πρώτος γάμος και όχι και ο τελευταίος, και δεν φαίνονται έτοιμοι για να κάνουν παιδιά έως ότου είναι σχεδόν πολύ αργά (με εξαιρέσεις περιπτώσεις κοριτσιών που μένουν έγκυες ενώ πάνε ακόμα σχολείο).
Συνήθως ο γνωστός θρήνος από όλους τους ειδικούς είναι το παράπονο για την ανευθυνότητα των νέων, ή για τη δυσκολία να ζεις τη ζωή σου όπως θέλεις σήμερα, για τα φοιτητικά δάνεια, τις τιμές των σπιτιών και τα συναφή, ή για τους συνήθεις ύποπτους όπως η κυβέρνηση, τα σχολεία, οι γονείς, τα ΜΜΕ, το διαδίκτυο.
Αλλά που βρίσκεται σύμφωνα με τις απόψεις των νέων τελικά η αλήθεια? Που οφείλεται η «κρίση των 25 ετών»;


Η τέλεια δουλειά
Σε μια πρόσφατη έρευνα, το 74% των 25χρονων ερωτηθέντων απάντησαν ότι το πιο βασικό κίνητρο καριέρας είναι η προσωπική ολοκλήρωση. Αν και δεν γνωρίζουν τι ακριβώς συνιστά την ολοκλήρωση αυτή, και παρότι αυτό το κάτι που ψάχνουν μπορεί να είναι άπιαστο, ωστόσο έχουν υψηλές -ίσως μη πραγματοποιήσιμες- προσδοκίες, και μετακινούνται από δουλειά σε δουλειά, ψάχνοντας απελπισμένα για την τελειότητα.
Αυτές οι μεγάλες προσδοκίες έχουν διογκωθεί από αυτούς που συμβουλεύουν τους νέους ανθρώπους για το πώς να χειριστούν την «κρίση των 25 ετών», όπως π.χ. ένα περιοδικό που υπενθυμίζει στις νέες γυναίκες ότι «σε αυτή την ηλικία μπορεί να έχεις τα πάντα, ότι δεν χρειάζεται να έχεις ένα επαγγελματικό σχέδιο, ότι μπορείς να πάρεις άλλες αποφάσεις σήμερα και άλλες αύριο». Αντίστοιχα προτρέπουν τους νέους 20 ετών να αναρωτηθούν ποιοι θα ήθελαν να είναι σε 20 χρόνια και τι θα μετάνιωναν αν δεν είχαν κάνει και για το λόγο αυτό καλό θα είναι να αποφασίσουν χωρίς βιασύνη τι είναι αυτό που θέλουν τελικά.
Οι νέοι σήμερα αντιμετωπίζουν τη καριέρα και τη ζωή του, με μια αίσθηση δικαιοδοσίας στην προσωπική ολοκλήρωση και με μεγάλες προσδοκίες αφού συχνά πιστεύουν ότι μια και μόνη δουλειά θα πρέπει να τους επιτρέπει να αξιοποιήσουν όλες τις δεξιότητες και τα ταλέντα τους. Μια κοπέλα 23 ετών ανέφερε ότι «δεν πρόκειται να παραπετάξει τον εαυτό της σε κάποια δουλειά που δεν την κάνει χαρούμενη 100%.».


Ψωνίζοντας δουλειές
Στην προσπάθεια αυτή των νέων για την ιδανική δουλειά, βλέπουμε ότι υιοθετούν ένα πιο πειραματικό και πιο καταναλωτικό στυλ προσέγγισης, με το οποίο προβάρουν πολλές διαφορετικές δουλειές, σπουδές, κατευθύνσεις καριέρας, ελπίζοντας ότι θα βρουν αυτή τη μια δουλειά που θα τους ταιριάζει, που θα είναι ένας συνδυασμός καλού μισθού, εργασιακού περιβάλλοντος και προσωπικής ολοκλήρωσης.
Και εδώ υπάρχουν 3 διαφορετικές κατηγορίες νέων:
α. Αυτοί που είναι συστηματικοί στο ψάξιμο, όπως κάνουν δηλαδή όταν ψωνίζουν αγαθά, κάνουν έρευνα, συγκρίνουν επιλογές, ζυγίζουν τα συν και τα πλην.
β. Αυτοί που είναι πιο παρορμητικοί, που ξεφυλλίζουν τις δουλειές, πέφτοντας από τη μια δουλειά στην άλλη, αλλάζοντας σπουδές ή την κατεύθυνση της καριέρας τους χωρίς σκέψη, και εγκαταλείποντάς τα όλα για να πάνε ταξίδια, και σε γενικές γραμμές αποφεύγοντας να βάλουν τα πράγματα σε μια σειρά στη ζωή τους. Ακόμα και η λέξη «εμπιστοσύνη» μεταφράζεται διαφορετικά σήμερα, αφού ένας ή ενάμιση χρόνος θεωρείται αρκετός ώστε να μην χαρακτηριστεί ο υποψήφιος ως «περαστικός» από τον εργοδότη.
γ. Αυτοί που είναι θύματα μόδας και διαλέγουν καριέρα και στυλ ζωής σύμφωνα με το τι φαίνεται καλό, και που συχνά θαμπώνονται από τη δόξα και τη λάμψη αντί να ψάχνουν για επιλογές που πραγματικά καλύπτουν τις ανάγκες τους, τις δεξιότητες και τις προσωπικότητες τους.
Παρόλα αυτά ακόμα και αυτός ο πιο παρορμητικός τρόπος εύρεσης εργασίας, εκλαμβάνεται ως μια απαραίτητη και θετική διαδικασία που βοηθά στο να ανακαλύψουν τελικά πού είναι καλοί, ποιοι είναι και τι θέλουν από τον κόσμο της δουλειάς, αφού ξέρουν να ελίσσονται γρήγορα και δεν κάνουν δουλειές που δεν τους ικανοποιούν.
Οι νέοι είναι λοιπόν σήμερα πιο απαιτητικοί από τις προηγούμενες γενιές, και πιο πρόθυμοι να πειραματιστούν, που σημαίνει ότι προτιμούν να ψωνίζουν διαφορετικές δουλειές για περισσότερο χρονικό διάστημα, αλλά στο τέλος όμως καταφέρνουν να στεριώσουν.
Αυτό το ψώνισμα δουλειάς έχει γίνει πιο εύκολο και λόγω του διαδικτύου (υπάρχουν παγκοσμίως 22 εκατομμύρια ιστοσελίδες) που του δίνει τόσες πολλές επιλογές.


Ψωνίζοντας συντρόφους
Όπως συμβαίνει και με το ψώνισμα διαφορετικών δουλειών, η ίδια πειραματική και καταναλωτική προσέγγιση παρατηρείται και στον τρόπο που οι νέοι αντιμετωπίζουν τις ερωτικές σχέσεις τους, πράγμα που αποδεικνύεται με βάση τις στατιστικές για τον αυξανόμενο αριθμό συντρόφων ειδικά στις ηλικίες 20-24. Ακριβώς όπως οι νέοι αρνούνται να δεσμευθούν σε μια δουλειά, αρνούνται επίσης να δεσμευθούν με ένα σύντροφο. Σε σύγκριση με το 1971 που οι νέοι παντρευόντουσαν στα 25 οι άντρες και στα 23 οι γυναίκες, σήμερα παντρεύονται στα 31 οι άντρες και στα 29 οι γυναίκες. Αυτό φαίνεται και από τον μεγάλο αριθμό νέων που μένουν το 2004 μόνοι τους ή με τους γονείς τους, συγκεκριμένα το 40% των ανδρών 20-29 ετών και το 25% των γυναικών των ίδιων ηλικιών. Μεγάλος αριθμός δηλαδή σόλο ανδρών και γυναικών, που δεν είναι καν έτοιμοι για συμβίωση.
Το ότι οι άνθρωποι σήμερα νιώθουν μικρότερη πίεση να παντρευτούν αποτυπώνεται σε πολλές έρευνες, και το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι από 18 μέχρι 40 λαμβάνουμε τις ίδιες απαντήσεις «Δεν με ανησυχεί καθόλου ο γάμος, δεν το σκέφτομαι καθόλου».
Αυτό είναι και το σύνδρομο του Πήτερ Παν που εντοπίζεται σε σόλο νέους 30 ετών που εκφράζουν την άποψη ότι είναι πολύ νέοι για να σταθεροποιηθούν σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο. Ωστόσο ακόμα πιστεύουν στον γάμο, και θέλουν να βρουν ένα σύντροφο ζωής. Απλά είναι προετοιμασμένοι να περιμένουν περισσότερο και κυρίως να πειραματιστούν δοκιμάζοντας διαφορετικές σχέσεις μέχρι να βρουν την κατάλληλη σχέση για αυτούς.
Οι διαδικτυακοί τόποι ομιλίας και οι διαδικτυακές εταιρείες ραντεβού, καθώς και άλλες νέες μορφές οργανωμένου συνοικεσίου-συνταιριάσματος όπως είναι το γρήγορο-ραντεβού ενθαρρύνουν την συγκεκριμένη προσέγγιση ψωνίσματος-φίλου για να βρούμε τον σύντροφό μας.
Μερικοί νέοι όμως ανησυχούν ότι αυτή η νέα τάση να «προχωράμε» από μια ανεπιτυχή σχέση, αντί να προσπαθούμε να λύσουμε τα προβλήματα, ίσως να έχει τραβήξει πολύ, και ότι οι μεγάλες προσδοκίες μπορεί να οδηγήσουν σε απογοητεύσεις.
Αυτό που φαίνεται πίσω από όλες αυτές τις γρήγορες εναλλαγές σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο και του φόβου δέσμευσης είναι εν τέλει μια βαθύτερη ανάγκη για ασφάλεια και σταθερότητα. Αυτό προκύπτει και από διάφορες συνεντεύξεις με νέους, όπου αναδεικνύεται ότι ακριβώς επειδή ο γάμος είναι τόσο σπουδαία υπόθεση και τόσο μεγάλη δέσμευση πιστεύουν ότι «υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ συγκατοίκησης και γάμου… βλέπω το γάμο ως μια σταθερή βάση και όχι ως κάτι περαστικό».
Αυτές οι τάσεις έχουν οδηγήσει κάποιους σε λάθος συμπεράσματα ότι ο γάμος και η οικογένεια έχουν απορριφθεί μαζί με τις σταθερές δουλειές και καριέρες στο βωμό πιο φιλελεύθερων σχέσεων. Αυτή όμως δεν είναι και η πραγματικότητα. Πρόκειται για μια καθυστέρηση ενηλικίωσης, το σύνδρομο του Πήτερ Παν, επειδή ζούμε περισσότερο, πιο υγιεινά, πιο πλουσιοπάροχα, γι αυτό τώρα ωριμάζουμε αργότερα και η ενηλικίωση ξεχειλώνει για να συμπεριλάβει ακόμα και τα 30.


Ψωνίζοντας ένα στυλ ζωής
Ακόμα και όταν παντρεύονται πολλοί νέοι αναβάλλουν να κάνουν παιδιά για όσο μεγαλύτερο διάστημα γίνεται γιατί το βλέπουν ως μια δουλειά ενήλικα. Ειδικά οι γυναίκες με μόρφωση και καριέρα προτιμούν να κάνουν παιδιά μέχρι το τελευταίο λεπτό του βιολογικού τους ρολογιού, με αποτέλεσμα πολλές να κάνουν το πρώτο τους παιδί στα 40 τους και άλλες να μην κάνουν καθόλου είτε γιατί δεν μπορούν είτε γιατί δεν θέλουν.
Πέρα από την αναβολή να κάνουν οικογένεια, πολλοί νέοι δεν κάνουν ούτε το πρώτο βήμα προς την ενηλικίωση, να αλλάξουν δηλαδή σπίτι. Οι μεγαλύτεροι βρίσκουν αυτή τη στάση ακατανόητη σύμφωνα με τα λεγόμενά τους «Και εμείς δεν μπορούσαμε να αγοράσουμε ή να νοικιάσουμε σπίτια μόνοι μας, αλλά νοικιάζαμε μαζί ακόμα και σπίτια της καταστροφής με φίλους ή γνωστούς μας, αρκεί να μην γυρίσουμε και πάλι στους δικούς μας».

Η ανάγκη για σταθερότητα, ασφάλεια και κοινωνικούς δεσμούς μέσα από κοινότητες
Η σημερινή τάση των νέων να μένουν όσο το δυνατόν περισσότερο με τους δικούς τους, οφείλεται στη πεποίθηση ότι το ενοίκιο είναι πεταμένα λεφτά, σε αντίθεση με ένα στεγαστικό δάνειο που θα συνεισέφερε στην αγορά σπιτιού. Έτσι, παρότι θα μπορούσαν να ζήσουν με ενοίκιο, προτιμούν να μείνουν με τους δικούς τους μέχρι να είναι σε θέση να αγοράσουν. Είναι έτοιμοι να θυσιάσουν την ανεξαρτησία και την περιπέτεια για χάρη της ασφάλειας και της σταθερότητας.
Συνεπώς, κάτω από αυτή τη φαινομενικά ατίθαση στάση στα επαγγελματικά, στη δουλειά, στα σπίτια, βλέπουμε ότι οι νέοι είναι στην ουσία πιο συντηρητικοί, μετρημένοι και προσαρμοσμένοι και σίγουρα πιο επιφυλακτικοί και αγχωμένοι από ότι ήταν οι γονείς τους στην ηλικία τους. Έχουν λοιπόν πιο συντηρητικές-μικροαστικές απόψεις, να βρουν μια καλή δουλειά, να αποκτήσουν το δικό τους σπίτι, να κάνουν οικογένεια, να είναι επιτυχημένοι στη δουλειά και μαζί οικονομικά ασφαλής.
Αν και οι προσδοκίες είναι πιο υψηλές, αρνούνται να συμβιβαστούν με καταστάσεις που δεν τους ικανοποιούν. Θέλουν καλοραμμένες στα μέτρα τους εκδοχές των ίδιων πραγμάτων που ήθελαν και οι δικοί τους, και είναι προετοιμασμένοι για να το κατορθώσουν.

Πότε και γιατί τελικά συμβαίνει η λεγόμενη κρίση ζωής των 25 ετών;
• όταν οι νέοι καλούνται να πάρουν καθοριστικές αποφάσεις για τη ζωή τους ή αποφάσεις που θα χαρακτήριζαν την προσωπικότητα τους, με αποτέλεσμα να παραλύουν από αναποφασιστικότητα
•όταν οι νέοι αντιλαμβάνονται ότι οι υψηλές προσδοκίες τους και η αναβλητικότητα ενηλικίωσης τους έρχονται αντιμέτωπες με την δύσκολη πραγματικότητα του κόσμου των ενηλικωμένων στον οποίο πρέπει να πληρώσεις τα χρέη και τα δάνεια σου, οι εργοδότες δεν νοιάζονται και πολύ για την προσωπική σου ολοκλήρωση, και οι προσωπικές σχέσεις δεν γίνονται έτσι εύκολα.
• όταν η καμουφλαρισμένη ανάγκη για σταθερότητα και ασφάλεια συγκρούεται με την αβεβαιότητα που προκύπτει από την επιλογή ψωνίσματος στυλ ζωής.

Μια έρευνα της Kate Fox για τους νέους ανθρώπους της Αγγλίας, ερευνήτριας του Social Issues Research Centre της Αγγλίας.

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΟΔΥΝΗ

Τα θλιβερά γεγονότα του ‘55 στην Πόλη τώρα και σε ταινία
Ότι δεν κάναμε εμείς επειδή θεωρούμε την ιστορία ως ταμπού το κάνουν τώρα οι Τούρκοι με δόση αυτοκριτικής
Ξεκίνησε στην Τουρκία η προβολή της ταινίας «Φθινοπωρινή οδύνη» που είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του τούρκου λογοτέχνη-πολιτικού, Γιλμάζ Καράκογιουνλου και αναφέρεται σε μια ιστορία που εκτυλίσσεται με σκηνικό τα επεισόδια που είχαν οργανωθεί στις 6-7 Σεπτεμβρίου 1955 εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Σκηνοθέτης της ταινίας είναι η Τομρίς Γκιριτλίογλου, η οποία είχε σκηνοθετήσει και την ταινία «Το περιδέραιο της Σαλκίμ χανίμ» που είχε γυριστεί πριν από δέκα χρόνια, επίσης βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Καράκογιουνλου.
Η ταινία εκείνη εκτυλισσόταν την εποχή του «φόρου περιουσίας» που είχε επιβάλει η τουρκική κυβέρνηση το 1942, εναντίον των μη μουσουλμανικών μειονοτήτων. Ο αρθρογράφος της εφημερίδας «Μιλιέτ», Χασάν Πουλούρ, αναφέρεται στο πώς είχαν οργανωθεί από τις τουρκικές αρχές τα επεισόδια του 1955 και πώς μετατράπηκαν σε μία λεηλασία εναντίον των Ελλήνων της Πόλης.Ο Ταχά Ακγιόλ, αρθρογράφος της ίδιας εφημερίδας, αναφερόμενος στα επεισόδια, σημειώνει σήμερα τα εξής: «Δεν με ενοχλεί να γράφονται και να σκηνοθετούνται οι ντροπές μας αυτές. Πώς αλλιώς θα αντικρίσουμε τον καθρέφτη για να μάθουμε ότι ορισμένα πράγματα είναι άσχημα;»Ο Γιλμάζ Καράκογιουνλου έχει πλούσιο συγγραφικό έργο το οποίο περιλαμβάνει μυθιστορήματα, ποίηση και θεατρικά έργα. Εξελέγη βουλευτής του Κόμματος Μητέρας Πατρίδας στις εκλογές του 1995 και του 1999. Ανέλαβε κυβερνητικός εκπρόσωπος στην κυβέρνηση συνασπισμού που είχε σχηματιστεί αμέσως μετά τις εκλογές του 1999, υπό την προεδρία του ηγέτη του Κόμματος Δημοκρατικής Αριστεράς, Μπουλέντ Ετζεβίτ.

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΚΑΙ Η ΤΑΙΝΙΑ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΟΔΥΝΗ
Σε ομιλία που έκανε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος τον περασμένο Αύγουστο στο Ναό της Παναγίας Διπλοκυονίου στον Βόσπορο - παρουσία προσκυνητών από την Πόλη, την Ελλάδα και την Κύπρο - είχε αναφερθεί και στην τουρκική ταινία που γυριζόταν τότε και σήμερα προβάλλεται στην Κωνσταντινούπολη και έχει ως θέμα τα Σεπτεμβριανά. «Εδώ εις την Πόλη τα τελευταία χρόνια την χαρά της εκκλησιαστικής πρωτοχρονιάς έρχεται να επισκιάσει η ανάμνηση των τραγικών γεγονότων της αποφράδος εκείνης νύχτας της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου 1955. Εφέτος συμπληρώθηκαν 53 χρόνια από εκείνα τα τραγικά γεγονότα τα οποία και αποτέλεσαν την απαρχή του ξεκληρίσματος της ρωμιοσύνης εδώ. Το ΄55, όπως είπαμε, το ΄64 λόγω του Κυπριακού, και το ΄74 υπήρξαν πολύ δύσκολα χρόνια για την ομογένεια της Κωνσταντινουπόλεως, έφυγαν, έφυγαν χιλιάδες πιστοί, αλλά και όσοι μείναμε έχουμε ακόμη το κουράγιο και με την χάρη του Θεού θα το έχουμε και θα συνεχίσουμε απτόητοι να διαιωνίζουμε την ιστορία μας, την παράδοσή μας, την χριστιανικήν μαρτυρία μας την εδώ ζωή και ύπαρξή μας.
Σήμερα όντως είμεθα ολίγοι, κανείς όμως δεν μπορεί να προδιαγράψει με μαθηματική ακρίβεια το μέλλον της χριστιανοσύνης και της ρωμιοσύνης εις αυτή την Πόλη. Είχαμε δια μέσου των αιώνων άμπωτη και παλίρροια, καλές ημέρες, ευτυχείς ημέρες, αλλά και τραγικές ημέρες και τραγικά γεγονότα, όπως εκείνα του Σεπτεμβρίου του ΄55. Διάβασα ότι τα γεγονότα τα Σεπτεμβριανά του '55 θα γίνουν ταινία. Να γίνουν, για να θυμίζουν στις νεώτερες γενεές το τι μεγάλο κακό μπορεί να κάνει, όχι σε μία ομάδα ανθρώπων, εν προκειμένω στους Ρωμιούς Ορθοδόξους Χριστιανούς της Πόλεως, αλλά σε αυτή την ίδια τη χώρα, τί μεγάλο κακό μπορεί να κάνει ο φανατισμός, ο εθνικισμός, η μισαλλοδοξία. Έχουμε πικρά πείρα από όλα αυτά ιδιαιτέρως τις τελευταίες δεκαετίες, τα ξεπερνούμε, θέλουμε όμως να θυμούνται και οι επόμενες γενεές που δεν τα έζησαν αυτά τα γεγονότα, να διδάσκονται αρνητικώς δηλαδή να διδάσκονται ώστε να μην τα επαναλαμβάνουν ποτέ εις το μέλλον και να ζουν οι άνθρωποι και μάλιστα οι πολίτες της ίδιας χώρας, καθώς και γείτονες εν ειρήνη και ομονοία και αγάπη».